Het corona virus heeft op veel branches grote invloed gehad. Dat het ook nieuwe deuren kan openen lees je hier in het verhaal van oud KLM-medewerkster Wiebeke.

2020

Het jaar 2020 begon rustig, maar werd uiteindelijk een jaar dat de boeken in zou gaan als de grote ommezwaai. In maart kwam het leven, dat zo lekker kabbelend aan ons voorbij trok, ineens met een harde klap tot stilstand. We schrokken van deze nieuwe situatie en de wereld veranderde snel.

Schiphol

Schiphol waar ik als klein meisje al zo graag kwam omdat er altijd reuring was welk tijdstip dan ook lag er nu verlaten bij. Vliegtuigen stonden in een lange rij geparkeerd en mijn werk als stewardess hield ineens op. In het begin gaf ik me overal voor op. Ik wilde actief zijn. Maar het was rustig en het bleef rustig. Ik legde me er op den duur bij neer. Het was even niet anders. Toen kwam er ook een tijd van reflectie. Ik was langer thuis. Ik sliep in mijn eigen bed. Ik zag dat Nederland ook mooie plekjes had, ik at op regelmatige tijdstippen. Het waren dingen die eigenlijk al 24 jaar ontregeld waren.

De vluchten die ik maakte met mondkapje, bril, en soms ook met een heel pak aan vond ik niet fijn. Het contact met de passagier werd vluchtig en de rest van de tijd was je in de vliegtuig keuken en hier werd ik heel verdrietig van. Hier was ik niet voor gaan vliegen. Dit wilde ik niet. Ik ben een mensen-mens! Voor mij was het snel duidelijk dat dit nog wel even zou gaan duren en toen heb ik de knoop doorgehakt. Ik wilde iets anders gaan doen.

Werken met mensen met een beperking

Peter, een KLM collega die ook werkt als invalkracht bij Philadelphia, kende ik al een tijdje en hij vertelde altijd vol enthousiasme over zijn werk met mensen met een beperking en zei dat dit werk ook zo goed bij mij zou passen. Creatief, sociaal, verzorgend en manusje van alles. Ik trok de stoute schoenen aan en appte ik Peter. Het toeval wilde, dat hij de volgende dag een gesprek zou hebben met zijn leidinggevende en zo geschiedde. Een woonlocatie met mensen met een verstandelijke beperking in het oude centrum van Monnickendam. Zo heerlijk om daar binnen te komen. Het is als een woonhuis eigenlijk. Je bent zorgzaam, een klusjesman, vraagbaak, regelneef, kok, knutselaar en je moet kunnen improviseren en anticiperen. Dus het heeft veel raakvlakken met het vliegen.

Eindelijk geland

Ik zit helemaal op mijn plek. Een nieuwe start met heerlijke mensen om me heen. Af en toe hoor ik nog de verhalen over de KLM van Peter en dat vind ik heel fijn. Ben ik toch nog een beetje onderdeel van de blauwe familie.

En hoe is het Peter vergaan?

Sinds 2005 werk hij naast het vliegen als invalkracht bij Philadelphia. Hij is begeleider van mensen met een verstandelijke beperking.

De terugloop van het aantal vluchten en het grote werkaanbod in de gehandicaptenzorg heeft Peter doen besluiten de rollen iets om te draaien. Van 100% KLM en een nul uren-contract bij Philadelphia, wordt het nu bij beide 50%.

Naast Peter, ziet ook zijn Philadelphia leidinggevende, dat het werk bij de KLM mooi kan aansluiten op het werk als begeleider. Natuurlijk is hier wel een opleiding voor nodig van 1,5 jaar. Hierna kun je overal in de gehandicaptenzorg aan het werk.

Denk niet meteen dat je niet de goede vooropleiding hebt. Peter had tenslotte ook de Hotelschool gedaan en had geen enkele ervaring in de zorg.

Raak jij nou geïnspireerd door dit verhaal en wil je ook werken bij Philadelphia? Kijk hier voor onze vacatures.